Vrijwiligersmiddag 9 april 2010 Landje van de BoerZou er wel iemand komen? Er had zich geen enkele vrijwilliger aangemeld. Geen zorgen voor morgen, liet nuchtere hovenier Hans Stolvoort ons weten. Het is prachtig weer dus het komt goed.
Verrukkelijke plekHij had gelijk! Op het met zon overgoten Landje van de Boer hebben we onder de bezielende leiding van Hans uiteindelijk met z'n zevenen heerlijk gewerkt. Het is nu al zo'n verrukkelijke plek! Hermien en Rita begonnen met het verwijderen van het gras rondom de perenstruiken om ruimte te maken voor de ronde beukenhaag die a.s zaterdag 11 april door hoveniers Jaap, Rob, Arend en Hans vrijwillig geplant wordt (er gaan maar liefst 325 Fagus sylvatica de grond in). Daarna hebben ze met gevaar voor een nat pak balancerend langs de sloot, de kant ontdaan van een explosie van een meter hoge ongewenste wilgen. Als we die laten staan, hebben we straks een heus wilgenbos in plaats van een bloemrijke slootkant.
Decoratieve knotwilgen
Eerder deze week zijn er in samenwerking met wilgenvechter Piet-Hein Spieringhs van De Vlechterij op gepaste afstand nieuwe jonge knotwilgen aangeplant en wel een decoratieve soort; de Salix Vitellina Britzensis. Voor de kenners onder ons; dit is een variëteit van S. alba, een soort die in de winter een prachtige oranje/rode pruik heeft. In de ‘parkeerstand', met de voeten in de sloot, wachten nog geduldig op hun definitieve standplaats; de violette wilg, Salix daphnoides.Deze wilg heeft prachtige mooie katjes in het voorjaar aan donkerrode twijgen. En een fijnere soort Salix tenuifolia. Een lange fijne en vrijwel onvertakte teen die groen/lichtpaarse bastkleur heeft en een mooie stobbe vormt.
Jaap en Frans hebben zich als échte stoere (lees enorm sterke) mannen gedragen door een eindeloze hoeveelheid gebakken klinkers (platkeiformaat en die zijn zwaar!) van de ene naar de andere plaats te kruien. Daardoor konden Hans, Anneke- die tussen de bedrijven door ook nog een Landje-van-de-Boer rondleiding gaf aan twee nieuwe belangstellenden- en Leontine zich te buiten gaan aan het muurtje-stapelen voor de eerste verhoogde plantenbedden.
Muurtjes stapelenWat een feest! Het leuke van zo'n gezamenlijke klus is allereerst natuurlijk het letterlijk samenwerken aan iets. Maar dit gaf meteen zoveel resultaat dat we er allemaal blij van werden. Aan het einde waren we met z'n allen aan het stapelen. Best nog een secure klus! De stenen moet zorgvuldig verspringen anders creëer je een wankel verband. En vooral met rechthoekige stenen de ronde hoeken omgaan, bleek niet eenvoudig maar het is ons gelukt! Op het landje prijken nu inmiddels drie verhoogde plantenbedden. ‘Bijna klaar' voor een bijzondere collectie proef- & geurplanten. Iedereen bedankt en heel graag tot de volgende keer!
Elbrich, Anneke en Leontine
|
|
|