|
25 maart 2009 - Hij is er! |
De tuinen- en kwekerijengids 2009-2010
Er gaat niets boven het uitpakken van je eerste boek. Toch is de verschijning en ontmanteling van het tweede opnieuw een magisch moment waar ik graag even bij wil staan.
Tussen de post
Als ik thuiskom van een intensieve tuinontwerpvergadering over het Landje van de Boer baant de voordeur zich moeizaam een weg. Reden? De stapel post die op de deurmat ligt. Een stuk of wat enveloppen, het gebruikelijke saaie spul, zo'n fijne blauwe van de belasting en een dikker exemplaar - een witte - van Terra, de uitgever. Zo te voelen aan het formaat veronderstel ik te weten wat er in zit. ‘Goh, nu al'? mompel ik in mezelf.
Glimlachend loop ik naar binnen met de post onder m'n arm. Aan de pink bungelt het snijdende netje perssinaasappels. De ringvinger draagt in zijn eentje een zak appels en de overige drie maken zich al even verdienstelijk. Ook de andere hand doet dapper mee aan het spel van dragen en sjouwen. Sam, een van de drie poezen, komt nieuwsgierig aanlopen en dwingt op sympathieke wijze op 't meest onhandige moment van de dag een begroeting af. En passant informeer ik met ambivalente gevoelens - het is een uur of twee - of zoonlief (18+) al uit zijn dagelijkse coma is ontwaakt? Het is niet de eerste keer dat ik daarover in dubio ben. Doe je dat nou wel of niet? Zijn slaapkamer grenst aan de keuken dus van extra moeite is geen sprake. Wel is er verbazing en een niet te onderdrukken gevoel van wrevel. Hoe kun je nou toch iedere dag je leven verslapen?
Aandachtig gestrikt pakketje
O,ja lunchen... je zou het in de consternatie bijna vergeten. Met vers bruin stokbrood, mosterdkaas en veel sla is dat beslist geen straf. Op tafel ontmoet ik voor de tweede keer dé witte envelop. Uit een nietszeggend omhulsel verschijnt een met aandacht gestrikt pakketje, gehuld in vrolijke kleuren. ‘Ah... hoe lief', rolt er als vanzelf van mijn lippen. Onder de strik schuilt een kaart met een aap en een beer met de tekst: ‘Hier zijn we weer'. Na deze persoonlijke confrontatie werkt het bewustzijn op volle toeren en verander ik van tempo. Dit is niet zomaar een pakje, het is de gloednieuwe Tuinen- en kwekerijengids 2009-2010. En zo'n creatie maak je niet terloops even open oneerbiedig kauwend op een broodje.
Vrolijk, fris & transparant
De telefoon die hinderlijk dichtbij op tafel ligt, stop ik in de lader tien meter verderop. Even afstand. Stel je voor dat hij op dit moment gaat met zijn luide groffe geluid? Nee, liever niet. Voordat ik de betovering verbreek, maak ik een foto van de belofte in papier. Als ik de camera opruim, poets ik nog snel even mijn tanden. Het is immers geen gezicht om met tanden vol sla aan de ontmanteling te beginnen. Gelukkig heb ik het rijk alleen. Ik ontwar de strik van het geruite lint en arriveer lachend op een strak getrokken knoop.
Zouden ze dat expres doen? Ik ben niet voor een gat te vangen en peuter ‘m rustig open. Lees de attente kaart en verwijder gemakkelijkhet plakband van het rode glimmende papier. En dan... mijn hart raast er spontaan vandoor en in mijn oren klinkt ritmisch tromgeroffel.Vrolijk, fris en transparant van uitstraling glimt me verleidelijk een handzame dikke tuingids tegemoet. Oh, wat is ze mooi! Of zou het een hij zijn? Het is ons weer gelukt! Door met de juiste partijen kritisch samen te werken ontstaan de mooiste creaties.
|
|
|