Zingend door het levenNatuurlijk is er meer dan tuinieren alleen. Zo zing ik al jaren in theaterkoor Blue Moon uit Haarlem. Naast de wekelijkse repetities en regelmatige optredens is het jaarlijks koorweekend een van de hoogtepunten. Voor de 'Moontalk' leverde ik de volgende bijdrage naar aanleiding van het maartweekend 2009 in Drenthe.
Wie zomaar een dag begint met een denkbeeldige hand kan niet anders dan zichzelf gelukkig prijzen. Vooral als deze afkomstig is van een zekere Ronald Naar. Sinds jaar en dag behoor ik tot de kleine categorie nieuwsgierigen. De avond voor vertrek Google ik zijn naam in de hoop iets anders te zullen vinden dan overvloedige informatie over de gelijknamige beroemde bergbeklimmer. Behalve immense bergen, coachings- en inspirerend-naar-de-top-verhalen word ik weinig wijzer.
Ik besluit me te laten verrassen door deze mystery guest en genoegen te nemen met de informatie die ik al eerder op slinkse wijze heb weten te bemachtigen. De persoon in kwestie is aangeraden door Roel, een oud koorgenoot, en heeft uiteraard iets met zang van doen. Twee componenten die me als muziek in de oren klinken.
Mystery guestWe komen tegelijkertijd aan. Tussen eeuwenoude majestueuze bomen loopt de onbekende man mét bril en gitaar richting het statige huis. Dat moet hem zijn. Zo'n vreemde eend in de bijt valt onmiddellijk op in het vertrouwde gezelschap. Gescheiden door glas ontluikt een prille ontmoeting. Van een échte ontmoeting - waarbij een hoofdrol is weggelegd voor contact - is geen sprake. Je vangt een glimp op, meer is het niet. Er is geen gevoel, hooguit de geruststellende gedachte en constatering dat de mystery guest op de plaats van bestemming is gearriveerd. En, niet geheel onbelangrijk, er na een wereldreis nog tijd genoeg is voor op adem komen.
Een doolhof met dezelfde deuren
De onbekende man verdwijnt voor even naar de achtergrond van een stil bos met hier en daar het geluid van een klepperende ooievaar. De aanwezige aandacht raast met volle kracht verder richting alles en meer tegelijkertijd. Het bedanken van de sympathieke bestuurder, het sjouwen met bagage, de entree van een statig onderkomen, de geur van koffie en vers gebakken taart, het weerzien van álle anderen -wat zijn het er veel- en het bemachtigen van een onderbed. Nadat we eerst de tegenliggers van boven galant doch popelend van ongeduld voorrang geven, hijsen we ons in aller ijl de steile trap op. Zij fungeert als gids en wijst vriendelijk de weg. Gelukkig, want voor even waan je jezelf als onbeholpen en verloren kind in een doolhof met allemaal dezelfde deuren. Achter een van die deuren wacht geduldig en geruststellend mijn geliefde bed voor één nacht.
Authentieke klankkleurenDe mystery guest begint zijn betoog met het geven van denkbeeldige handen. Een persoonlijke ontmoeting van voelbaar contact die je met gemak en plezier wilt aanvaarden. In de zaal kun je een speld horen vallen. Ieder van ons heeft de beschikking over een stem waarmee je jezelf kunt uitdrukken. Zaken als goed of minder goed zijn niet relevant. Authentieke klankkleuren en persoonlijke talenten liggen op verschillende vlakken en álles draagt bij aan het geheel. De een is niet beter dan de ander. Er zijn verschillen en geen oordelen, het gaat om het zijn.
Als stem en ziel samenvallenVoel de vrijheid om te experimenteren en het anders te doen dan je gewend bent. Als je onderuit gaat, ga dan goed en royaal de mist in. Fouten maken mag, daar groei je van. Zing mét maar vooral ook tegen elkaar. Voel die begroeting en laat de zon gewoon naar binnen schijnen. Al tijdens de eerste Afrikaanse klanken, waarbij mijn lijf op slag veranderd in een gloeiende energiebaan en stem en ziel samenvallen, kom ik thuis op een plek waar ik wil blijven om zingend door het leven te gaan.
|