|
31 januari 2009-Landje van De Boer/Vlak voor mijn vakantie |
Verbazing alom als mijn familie hoort dat ik vlak vooraf aan onze vakantie nog even op pad moet om te fotograferen. Als blijkt dat het om een locatie op fietsafstand gaat,heb ik ze zo overtuigd en is er van de plotselinge onrust al snel geensprake meer. Niets weerhoudt mij om op vrijdagmorgen 31 januari 2009 met camera en al te verschijnen ophet Landje van De Boer tijdens de eerste serieuze werkdag.
Februari 2009
‘Echt? Moet je dan nog fotograferen??' Was de verontwaardigde reactievan mijn familieleden toen ze van mij begrepen dat ik - direct voorafaan ons vertrek naar Frankrijk - eerst nog met mijn camera op padmoest. Dat kon best vond ik zelf, een kwestie van goed plannen enorganiseren. Als blijkt dat het om een locatie op fietsafstand gaat,heb ik ze zo overtuigd en is er van de plotselinge onrust al snel geensprake meer. Eerlijk gezegd is de wind in mezelf alles behalve gaanliggen want handig is het niet natuurlijk. Vakantie of niet, deadlinesmoeten gehaald en dat betekent vooraf nog meer druk op de ketel.Bovendien laat ik me iedere keer blijkbaar weer verrassen door dehoeveelheid werk die komt kijken bij de organisatie van een vakantie.
Toch houdt niets mij tegen om vrijdagmorgen 31 januari 2009 - de koffieom 9.00 uur heb ik niet gehaald!- met camera en al te verschijnen ophet Landje van De Boer tijdens de eerste serieuze werkdag. Eenhistorisch moment. Amper van mijn fiets verlost, ik moet eerst nog eenparkeerboom zoeken, haal ik vol ongeduld mijn camera tevoorschijn. Wateen fantastisch gezicht! Onder een strak blauwe hemel is er op hetdesolate terrein, wat ooit toebehoorde aan de inmiddels wijlen kwekersgebroeders De Boer, een grote groep vrijwilligers aan het werk. Deaanblik heeft bijna iets onwerkelijks. Mensen lopen af en aan metstukken glas en puin - de ingestorte kas wordt gesloopt, zwaarverwaarloosde beplanting gaat vakkundig tegen de vlakte, kruiwagens totde nok gevuld met rommel worden geduldig en glimlachend gedirigeerdrichting afvalcontainer. Sjoerd haalt extra gereedschap en een laddervoor het sloopwerk en Hermien baant zich nauwkeurig een weg door eenmet rommel overwoekerde kas. John repareert de motorzaag en Frans leeftzich met een electrische bosmaaier uit in het struikgewas. Chris - dekoffiemeester van Buytentwist - komt ook nog even langs, blijft enhelpt meteen een handje. Er zijn nog veel meer mensen die allemaal dehanden uit de mouwen steken. Ook Nathalie met haar vrolijk gekleurdepet en een gebreide trui in alle mogelijke kleuren van de regenboog.Haar verschijning en mijn camera worden meteen maatjes.
Al meer dan twee jaar zit ik samen met Elbrich Fennema en Anneke vande Werff in de ‘DNA- groep' van dit bijzondere project; de realisatievan een gemeenschappelijke beheerde pluk-, proef- en geniettuin van2500 m2. Deze stralende dag waar woorden omgezet worden in daden, ishet concrete begin van het unieke traject van puinhoop tot paradijs.Tijdens de pauze maken we even een rondje, normaal ben ik daar geen fanvan, maar nuheeft het iets feestelijks - om van elkaar te horen wie wie is en hoeiedereen hier verzeild is geraakt. Er zijn buurvrouwen van buurmannen,vrienden en hun partners, kennissen, medetuiniers van de nabij gelegentuinbouwvereniging Buytentwist waar Elbrich, Anneke en ik een tuinhebben maar ook iemand die over dit initiatief gelezen heeft in dekrant of op de website van Slowworld Haarlem. Het enthousiasme en depositieve sfeer voert de boventoon en als dit de trend is voor dekomende tijd belooft dat veel goeds.
Zie voor meer informatie de website www.landjevandeboer.nl
En/of volg ook de ontwikkelingen op het Landje van De Boer
http://landje-van-de-boer.blogspot.com/ |
|
|